Η Λήθη








- Κοιμάστε; τον ρωτάει δίπλα του καθισμένη στο λεωφορείο.
- Όχι, διασχίζω τη λήθη μου.
- Τι είναι η λήθη; εγώ δεν την ξέρω...
- Είστε νέα γι’ αυτό.
- Θα περάσω κι εγώ απ’ τη λήθη;
- Εξαρτάται απ’ το παρελθόν σας. Δηλαδή απ’ αυτό που ζείτε τώρα, γιατί είπαμε είστε νέα.
- Πως είναι η λήθη;
- Ένας ελαφρός λήθαργος, μια κάποια ανορεξία της ύπαρξης κι όρεξη για μοναξιά, με παρέα δεν περνάς τη λήθη σου. Μα έχει και μια μαγεία κι έναν γαλάζιο ουρανό στο βάθος της, στη λήθη βρίσκεις την αλήθεια. Αν κι υπάρχει κόσμος που δεν επέστρεψε ποτέ απ’ αυτήν. Αλλά περισσότερο υπάρχει κόσμος που δεν ενέδωσε ποτέ σ’ αυτήν, την φοβήθηκε.
 Υπάρχει βέβαια η μικρή και η μεγάλη λήθη, μπορείς να περάσεις μια μικρή λήθη προκειμένου να ξεχάσεις έναν έρωτα, μια αγάπη. Αλλά μπορεί και να περάσεις τη μεγάλη λήθη, όπου ξεχνάς ένα παρελθόν.
 Μην τρομάζεις, μια έρημος είναι, μικρή ή μεγάλη, μα στη λήθη μέσα αρχίζει και πρασινίζει και βγάζει ανθούς και λουλούδια. Όχι, μην τρομάζεις.
- Εγώ αγαπώ, είπε εκείνη.
- Κι εγώ αγάπησα, είπε εκείνος, και περνώ απ’ τη λήθη για να αγαπήσω ξανά.
Εκείνη στεναχωρήθηκε.
- Γιατρεύετε κάποια πληγή σας μέσα στη λήθη, είπε.
- Η λήθη, αγάπη μου, είναι μια μικρή προσωπική περιπέτεια, θέλει τις αντοχές της, θέλει τη διάρκειά της, θέλει τη δύναμή της, όχι, μην τρομάζεις.
- Με είπατε αγάπη σας, είπε εκείνη χαρούμενα συγκρατημένη.
- Μου ξέφυγε, είπε εκείνος, σαν σε κόρη μου σας το είπα, είστε τόσο γλυκιά!
- Θέλω να μάθω κι άλλα γι’ αυτή τη λήθη, είπε εκείνη.
- Δεν μαθαίνει κανείς τίποτα απ’ την περιγραφή της, είναι σαν ένα κάλεσμα της ψυχής, αν η ψυχή σου τη χρειαστεί θα σε καλέσει. Μα να υπακούσεις τότε, όχι, μην τρομάζεις. Ανθρώπινο είναι, περνούν τόσα πολλά στη ζωή μας, από πάνω μας, από κάτω μας, δεν τα προλαβαίνουμε όλα. Στη λήθη μέσα τα αναμασούμε, σαν μια κατσίκα είμαστε, όχι, μην τρομάζεις στο ενδεχόμενο μιας ερήμου, στο είπα, πρασινίζει κι αρχίζεις να βλέπεις καθαρά κρυσταλλικά νερά.
- Ναι, σαν οφθαλμαπάτες, σαν ψέματα της ερήμου, είπε εκείνη μελαγχολικά.
- Όχι, όχι κορίτσι μου, είπες εκείνος κάπως βεβιασμένα, η λήθη δημιουργεί, γι’ αληθινά κυπαρίσσια κι έλατα σου μιλώ, για αληθινά χαμογελαστά ζώα, για πουλιά με αληθινή φωνή και πάσης φύσης συνομιλίες, όχι μην τρομάζεις, η λήθη σκοτώνει το τέρας!
Μα να την υπακούς τη λήθη, στη λήθη αποδεικνύεις πως σέβεσαι τον εαυτό σου, όχι μην τρομάζεις, μια κατάσταση είναι, αν η ψυχή σου τη χρειάζεται θα σε καλέσει. Μα μην τρομάζεις, να σκέφτεσαι πάντα, πως σε ό,τι μπαίνεις μπορείς και να βγεις. Μα αν δεν μπεις δεν θα μπορέσεις να βγεις και δεν θα βγει η ψυχή σου στον καθάριο ουρανό μαζί σου.

 Καταλαβαίνεις τώρα; μην τρομάζεις, είναι καλό μέσα στο κακό, όμορφο μες στο άσχημο. Να υπακούς, να είσαι υπάκουη στα κελεύσματα της ψυχής σου, αν η ψυχή σου τη χρειάζεται η λήθη θα σε καλέσει. Μην τρομάξεις, στη λήθη μέσα στα μάτια σου θα φανερωθείς, την αλήθεια σου θα βρεις, στον κόσμο σου θα διαφεντέψεις, τη δύναμή σου θα βρεις. Ξέχασα να σου πω, πως δεν τελειώνει η ζωή με τη λήθη αλλά αρχίζει. Τελειώνει η μια ζωή αρχίζει η άλλη, δεν το ήξερες πως έχουμε δυό ζωές;

 Μακάρι να είναι όλη η ζωή σου μια ομορφιά, κι αυτά που σου λέω να τα περάσεις ανάλαφρα, μα μου είπες πως αγαπάς και τρομάζω για σένα.
- Αγαπώ.
- Και φοβάσαι λίγο;
- Και φοβάμαι λίγο.
- Το ξέρεις πως η αγάπη θα παλέψει με το φόβο; πάντα παλεύει η αγάπη με το φόβο.
- Και ποιος κερδίζει;
- Η αγάπη φυσικά. Όμως εσύ, μπορείς να νικηθείς μόνο απ’ το φόβο σου.
- Τον αγαπώ. Μα νομίζω τον αγαπώ μόνο εγώ.
- Είναι ευχάριστο αυτό, είσαι η δυνατή!
- Μια μέρα αυτή η αγάπη θα γυρίσει, και τότε θα χάσεις τα μάτια σου, και νά, εδώ σου αφήνω το τηλέφωνό μου, πάρε να σου πω τι γίνεται μετά. Μα τώρα ζήσ’το, και με θυμάσαι όταν έρθει το μετά.
- Πάντως είσαι καλό κορίτσι, άξιο και ταλαντούχο, θαρρώ έχεις τη μοίρα μου.
- Δεν θέλω να πληγωθώ.
- Μα αν αγαπάς θα πληγωθείς, έτσι συμβαίνει με τις πρώτες αγάπες.
- Και με τις δεύτερες;
- Αν υπάρξουν δεύτερες - που συνήθως δεν υπάρχουν - μαθαίνει κανείς έναν τρόπο να αγαπά, κι αν αργότερα ξεχάσει αυτόν τον τρόπο, τότε μόνο αγαπά. Κατάλαβες τώρα σε τι χρησιμεύει η λήθη. Όχι, μην τρομάζεις...


Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο Χρόνος

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία

Αόρατος Νόμος